Kable światłowodowe w sieciach FTTH są głównie klasyfikowane na trzy kategorie w zależności od lokalizacji wdrożenia i funkcji:
Kable zasilające (Feeder Cables): Łączą centralę operatora (OLT) z punktem dystrybucji optycznej (np. skrzynką dystrybucyjną optyczną) w społeczności lub na ulicy, wykonując zadania transmisji szkieletowej. Zazwyczaj wykorzystują zewnętrzne kable optyczne o dużej liczbie włókien i wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, aby zapewnić dalekosiężną, niezawodną transmisję sygnału.
Kable dystrybucyjne (Distribution Cables): Rozciągają się od punktu dystrybucji optycznej do skrzynki dystrybucyjnej światłowodów (np. skrzynki dystrybucyjnej światłowodów) w budynku lub jednostce, odpowiedzialne za dystrybucję włókien światłowodowych z kabla szkieletowego do wielu użytkowników. Ten typ kabla musi obsługiwać częste rozgałęzienia i spawanie, a często wykorzystuje kable światłowodowe w formie wstęg szkieletowych lub kable z luźnymi tubami, aby poprawić wydajność budowy i wykorzystanie przestrzeni.
Kable dostępowe (Drop Cables): Układane bezpośrednio ze skrzynki dystrybucyjnej do domu użytkownika, łącząc terminal sieci optycznej (ONT, powszechnie znany jako "modem optyczny"). Jest to "ostatnia mila" FTTH, zazwyczaj wykorzystująca kable dostępowe typu "butterfly" lub elastyczne kable optyczne wewnętrzne. Kable te są elastyczne, giętkie, odporne na rozciąganie i trudnopalne, co ułatwia elastyczne układanie w ograniczonych przestrzeniach, takich jak narożniki, kanały i koryta kablowe. Często wykorzystują również światłowody odporne na zginanie G.657, zapewniając niskie straty nawet przy zgięciach o małym promieniu (np. ≤15 mm).